Herinneren is ondergewaardeerd als leerstrategie

Herinneren creëert leren

Onderzoek van meer dan honderd jaar oud, heeft al aangegeven dat het zich trachten te herinneren van wat je al geleerd hebt, een sterke bijdrage levert aan leren. ( voor een historisch overzicht zie Roediger & karpicke, 2006a). In de laatste jaren echter is er een vernieuwde en intense interesse in het onderzoek naar de bijdrage van “herinneren” in het proces van leren. Recent onderzoek heeft nu aangetoond dat herhaald ophalen van informatie nuttig is voor een breed scala van thema’s, in een breed gamma van contexten en voor alle leeftijden. (Balota, Duchek, Sergent-Marshall & Roediger, 2006; Fritz, Morris, Nolan & Singleton, 2007).

In een experiment van Karpicke & Bauernschmidt, in 2011 werd studenten Swahili aangeleerd via een variëteit van studie cycli en “herinner -shots”. In de oefeningen zagen de studenten het woord en de vertaling op het scherm. In de herinneringsfase werd het woord getoond en moesten ze de vertaling typen. De studenent studeerden een lijst van woorden en trachten daarna de vertaling van de volledige lijst met woorden te herinnering, studeerden de lijst nogmaals, herinnerden nogmaals en zo verder.

Het experiment bestond erin om verschilldende strategieën van leren te testen.

  1. In één opstelling leerden de studenten de woorden 1x, zonder te proberen om ze te herinneren.
  2. In een tweede opstelling studeerden de studenten de lijst en bleven dezen instuderen tot ze de vertaling van alle woorden herinnerden. Als een woord succesvol werd vertaald, werd het woord weggelaten voor verdere studie.
  3. Een volgende opstelling zorgde ervoor dat het herinnerde woord ( zie 2) nog 3 x  onmiddelijk werd aangeboden om te vertalen.
  4. Een 4de opstelling zorgde ervoor dat het herinnerde woord ( zie 2) nog 3 x  met pauze tussen  werd aangeboden om te vertalen.

spaced repetition

De belangrijkste vraag in het onderzoek was hoe de studenten de vertalingen zouden onthouden op de langere termijn. De fighuur hierbij toont de proportie van de vertalingen die de studenten zich herinnerden na 1 week.
Zonder herhalen gaf een uiterst slecht resultaat (1%), het herhalen tot elke vertaling 1 keer succesvol werd herinnerd, was al veel beter. De onmiddellijke herhaling (3x) gaf geen aanzienlijke herhaling van de leerresultaten terwijl de gefasserde herhaling in de tijd, imposante leereffecten genereerde.

Het in de tijd verdelen van de leerinhoud was de meest effectieve manier van leren.

Bron :Karpicke & Roediger-Department of Psychology, Box 1125, Washington University, One Brookings Drive, St. Louis, MO 63130-4899, USA. roediger@wustl.edu

Indien de praktijk van het “herinneren” van informatie zo een efficiënte leerstrategie zou zijn, zou men hopen dat organisaties deze strategie zouden inzetten in een variëteit van opleidingen. Niettegenstaande de ontegensprekelijke bewijzen van de effectiviteit ervan, wordt deze strategie niet gezien als een belangrijk onderdeel van het leerproces. Wat nog erger is, is dat het inoefenen van het terug ophalen van informatie, door veel organisaties niet gefaciliteerd wordt.

In een onderzoek van Karpicke, Butler & Roediger van 2009, werd er aan universiteitsstudenten gevragd om een lijst van strategieën op te schrijven die ze gebruiken om te leren en deze strategieën in volgorde van effectiviteit te rangschikken. De resultaten gaven weer dat de meest gefrequenteerde strategie, het herlezen van nota’s en studieboeken is.  Het actief terug ophalen (herinneren) van informatie lag ver achter . Het meest jammere is vooral dat deze strategie veruit de meest belangrijke werd genoemd door de studenten.

Wat kunnen wij als L&D specialisten daar nu uit leren?

Het is geen geheim dat leren een event is en dat we de verantwoordelijkheid hebben om leren op alle mogelijke manieren te faciliteren.

Het aanbieden van dit onderzoek en de resultaten ervan is een belangrijk element in het versterken van leereffecten voor alle vormen van leren die je als L&D verantwoordelijke in een organisatie hebt.
Ik brainstorm even samen met jullie om deze strategie in te zetten bij verschillende methoden van begeleiding van medewerkers.

  1. Zelfstudie van artikels, boeken, internet, vaktijdschriften lezen : Het is niet voldoende om éénmalig terug te koppelen over wat de medewerker heeft gelezen. Geef verschillende opportuniteiten om hierop terug te komen. Vraag naar verbanden met dategene wat hij gelezen heeft op verschillende momenten.
  2. Netwerking: Om de praktijk van het netwerken te bevorderen, stuur aan op meerdere momenten, geef opdrachten naar wat de medewerkster geleerd heeft, laat ze terugkoppelen naar de genetwerkte persoon.
  3. Coaching en mentoring: In coaching komt normaal gesproken herinnering altijd als strategie aan bod, immers er wordt altijd terug gegrepen naar welke stap werd er gemaakt en welke stappen gaan we daarna maken (Het gekende GROW proces is daar een mooi voorbeeld van.)
  4. On-the-job leren: een kijk of luisterstage kan je versterken door deze op te splitsen in verschillende periodes om het gefaseerd leren te versterken. De medewerker die begeleidt moet hier uiteraard over ingelicht worden over de gekozen strategie.
  5. Feedback: herhaalde feedback over een langere periode is beter dan een aantal keren vlak achter elkaar over hetzelfde resultaat.
  6. Extra werkopdrachten: zie on-the-job leren.
  7. Training: zorg voor herhaling NA de opleiding

Hebben jullie nog suggesties ?

ps: voor Zelfstudie, Coaching, On-the-job leren, werkopdrachten en training hebben we een efficiënte tool ter beschikking die voor elk van de gekozen opties ervoor kan zorgen dat leren wordt versterkt.

Als je meer informatie hierover wil, bel me dan op +32 479 598 599 of mail me op eric@ericvancamp.be

By | 2018-04-10T12:00:05+00:00 april 10th, 2018|Learning reinforcement, Learning Science|0 Comments

About the Author:

Leave A Comment